Παιδί και Κακοποίηση
Η παιδική κακοποίηση είναι ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο και σημαντικό κομμάτι που στις μέρες μας φαίνεται να έχει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις. Είναι σημαντικό τόσο ο γονιός όσο και ο δάσκαλος να είναι σε εγρήγορση προκειμένου να εντοπίσουν
σημάδια που δείχνουν την πιθανότητα ένα παιδί να έχει κακοποιηθεί. Πιο συγκεκριμένα, οι συμπεριφορές του παιδιού που θα πρέπει να προβληματίσουν είναι οι ακόλουθες :
α) Απότομες και έντονες αλλαγές της συμπεριφοράς.
Αιφνίδιες και έντονες αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού όπως είναι η απότομη πτώση της σχολικής επίδοσης, η νευρικότητα, η καταναγκαστική συμπεριφορά, η απόσυρση από το κοινωνικό περιβάλλον μπορεί να είναι ενδείξεις κινδύνου. Ο γονιός θα πρέπει να διερευνήσει περισσότερο το τι μπορεί να συμβαίνει.
β) Συχνή συναναστροφή του παιδιού με συγκεκριμένο ενήλικα ή μεγαλύτερο παιδί.
Ένα παιδί συνηθίζει να συναναστρέφεται περισσότερο με συνομήλικους του και αναζητά περισσότερο την παρέα και την φιλία των παιδιών που βρίσκονται στην ηλικία του. Αν ένα παιδί έχει πολύ συχνές επαφές με ένα άτομο μεγαλύτερης ηλικίας που δεν ανήκει στο οικογενειακό περιβάλλον και αφιερώνει πολύ χρόνο στο να αφηγείται περιστατικά με αυτό το άτομο ,τότε το περιβάλλον του παιδιού θα πρέπει να κινητοποιηθεί προκειμένου να δει αν υπάρχει πιθανότητα κακοποίησης.
Πολλές φορές ο θύτης που σχεδιάζει να κακοποιήσει ένα παιδί επιδιώκει να το απομονώσει από τις παρέες του ή προσεγγίζει παιδιά τα οποία παραμελούνται από τους γονείς τους.
β) Κοινωνική απόσυρση του παιδιού
Ένα κοινωνικά αποσυρμένο παιδί είναι πιο «ευάλωτο» στην προσέγγιση από ένα άτομο που θέλει να το κακοποιήσει. Τα λιγότερο κοινωνικά παιδιά συζητούν πιο δύσκολα για μια πιθανή κακοποίηση και εκτίθενται λιγότερο στον περίγυρο τους, με αποτέλεσμα να είναι πιο δύσκολο να εντοπιστεί η κακοποίηση. Παράλληλα, ένα παιδί που ήταν εξωστρεφές και ξαφνικά αποσύρεται από δραστηριότητες και κοινωνικές σχέσεις είναι. πιθανό να βιώνει μια κακοποιητική συμπεριφορά.
ε) Δυσκολία στην αφήγηση των εμπειριών του παιδιού.
Ένα παιδί που αποκρύπτει την καθημερινότητά του ή δυσκολεύεται να μιλήσει ανοιχτά για το τι συμβαίνει στο σχολείο ή στις παρέες του υπάρχει πιθανότητα να καλύπτει από φόβο μια κακοποιητική εμπειρία. Οι γονείς θα πρέπει να κρατούν ανοιχτό το παράθυρο της επικοινωνίας με το παιδί τους, προκειμένου εκείνο να αισθάνεται ότι μπορεί να τους μιλήσει.
ζ) Απότομη και ξαφνική ενασχόληση του παιδιού με τη σεξουαλικότητα
Παιδιά που είναι θύματα σεξουαλικής κακοποίησης τείνουν να παρουσιάζουν αιφνίδιο ενδιαφέρον για τη σεξουαλικότητα και τη σεξουαλική συμπεριφορά. Χαρακτηριστική είναι η εικόνα σε παιδιά μικρότερης ηλικίας που αρχίζουν να αναπαριστούν σεξουαλικές πράξεις στο παιχνίδι τους με μεγάλη λεπτομέρεια.
Ο γονιός θα πρέπει να επιτρέψει στο παιδί του να μιλήσει ανοιχτά και χωρίς να το επικρίνει. Ο πατέρας και η μητέρα οφείλουν να ακούσουν το παιδί με προσοχή και δείχνοντας εμπιστοσύνη σε ότι λέει. Ας μην ξεχνάμε ότι η ανοιχτή και ειλικρινής επικοινωνία με το παιδί μας χτίζεται σταδιακά μέσα από μια καλή σχέση που φροντίζουμε να διατηρούμε μαζί του. Σε περίπτωση που υπάρχει η υποψία κακοποίησης , ο γονιός οφείλει να διερευνήσει το πρόβλημα περισσότερο.
