Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
Από την ΕΦΗ ΒΟΥΡΛΙΩΤΟΥ (Νομικός, Αναπλ. Μέλος του Δ.Σ. του Παραρτήματος Μαραθώνα)
Η 8η Μαρτίου, παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα της γυναίκας, είναι σήμερα, μετά από 150 χρόνια περίπου, ημέρα γιορτής και χαράς για τη γυναίκα. Για την ιστορία όμως η παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα της γυναίκας είναι ημέρα μνήμης, προβληματισμού, περισυλλογής και στοχασμού, είναι η ημέρα που θυμίζει το κίνημα της 8ης Μαρτίου του 1857, που στάθηκε η αρχή για να αποδείξουν οι γυναίκες ότι είναι ισάξιες απέναντι στους άνδρες σε όλους τους τομείς της ζωής είτε αυτοί αφορούν στον εργασιακό τους χώρο είτε στο σπίτι και την οικογένεια είτε στην πολιτική και εν γένει στην κοινωνία.
Το κίνημα ξεκίνησε από τις Η.Π.Α. όπου από το 1820 μικρές ομάδες εργαζομένων γυναικών πραγματοποιούσαν περιστασιακές απεργιακές κινητοποιήσεις, διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας και λιγότερες ώρες δουλειάς. Οι μικρές αυτές απεργίες κορυφώθηκαν στη Νέα Υόρκη στις 8 Μαρτίου του 1857, όπου έγινε μία μεγάλη κινητοποίηση γυναικών που εργάζονταν σε βιοτεχνία ρούχων.
Η απεργία αυτή διαλύθηκε με βία και αμαυρώθηκε με αίμα. Άφησε όμως πίσω της τη σπίθα του αγώνα για καλύτερες συνθήκες εργασίας και σεβασμό στην εργαζόμενη γυναίκα. Ένας σκληρός αγώνας, τους καρπούς του οποίου γεύεται σήμερα η γυναίκα, που συνεχίζει όμως να διεκδικεί τα εργασιακά της δικαιώματα όπως απαιτεί η σημερινή σύνθεση της κοινωνίας του 21ου αιώνα.
Έπρεπε όμως να περάσουν σχεδόν 100 χρόνια για να καθιερώσει ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, μόλις το 1977, την 8η Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα της γυναίκας.
Η χώρα μας δεν θα μπορούσε να μείνει αμέτοχη και ανεπηρέαστη από την κοινωνική αυτή μεταβολή. Το 1952 ψηφίζεται ο Νόμος 2159. Ένας νόμος που αναβαθμίζει θεσμικά τη θέση της γυναίκας και έτσι οι Ελληνίδες αποκτούν μεταξύ άλλων δικαιωμάτων και το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι.
Το ελληνικό Κοινοβούλιο αποκτά την πρώτη γυναίκα βουλευτή, την Ελένη Σκούρα, για να ακολουθήσουν και άλλες γυναίκες στη Βουλή και να φθάσουμε σήμερα να βρίσκονται στο ελληνικό Κοινοβούλιο πολλές γυναίκες, μάλιστα δε και σε υπουργικές θέσεις, όχι όμως σε αρκετά ικανοποιητικό αριθμό.
Σήμερα στην Ελλάδα συναντάμε σε όλους τους τομείς γυναίκες σε διευθυντικές θέσεις, ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Στον επιχειρηματικό χώρο, στον επιστημονικό, στον καλλιτεχνικό. Η ποσόστωση όμως δεν είναι η επιθυμητή.
Είναι όμως προφανές ότι οι νόμοι δεν φέρνουν την ισότητα και ισοτιμία ανάμεσα στα φύλα και γενικά μεταξύ των ανθρώπων. Η ισότητα και ισοτιμία αποκτώνται με αυτοσεβασμό και κυρίως με σεβασμό στο άλλο φύλο. Κι’ εδώ η γυναίκα-μάνα έχει να παίξει τον σημαντικότερο ρόλο της ζωής της. Τον ρόλο της διαπαιδαγώγησης του ατόμου, ένα ρόλο δύσκολο, υπεύθυνο και βαρύ. Γιατί η δημιουργία ανεξάρτητων, ολοκληρωμένων και με ευρύτητα πνεύματος προσωπικοτήτων, με σεβασμό και εκτίμηση στον συνάνθρωπο, είναι αυτό που ανεβάζει το κοινωνικό επίπεδο ενός λαού.
